تبلیغات
تیم فوتسال پدیده غرب گرگان - فوتسال استان گلستان - مطالب ابر استرس

استرس یکی از علل مهم اختلالت خلقی و عاطفی در بچه هاست. استرس میتواند موجب افت تحصیلی و اختلال در ارتباط بین کودک و اطرافیان او شود و در دراز مدت در او ایجاد اضطراب و افسردگی کند. چه چیزهایی میتوانند در زندگی یک کودک موجب بروز استرس شوند. محققین میگویند مهمترین عوامل استرس زا در زندگی کودکان عبارتنداز

انتظار رشد ذهنی سریعتر کودکان : امروزه تقریبا همه بچه ها به کودکستان و پیش دبستانی میروند. سال ها قبل کودکستان جایی فقط برای بازی بچه ها بود ولی امروزه به بچه ها در پیش دبستانی تکالیفی داده میشود. در کلاس اول و دوم میزان این تکالیف باز هم بیشتر میشود. یک تحقیق به توسط دانشگاه ویرجینیا نشان داده است که از سال 1998 به این طرف زمان صرف شده در مدارس برای آموزش ادبیات 25 درصد افزایش یافته در حالیکه زمانی که مصروف آموزش هنر،موسیقی و مهارت های دستی میشود بشدت کم شده است. اینها فشارهای استرسی زیادی را به بچه ها وارد میکنند

فشارهای تحصیلی و امتحانات : وسواس اولیاء مدرسه و والدین به امتحانات مکرر بچه ها موجب اعمال استرس بسیار زیادی بر آنها میشود.

برنامه های شلوغ و زیاد: برنامه زندگی خیلی از بچه ها بسیار شلوغ و با محدودیت های زمانی است. غیر از مدرسه خیلی از بچه ها باید در کلاس های ورزشی یا موسیقی یا هنری هم شرکت کنند. رفت و آمد های شهری و ترافیک و نیازبه برنامه ریزی دقیق برای حضور در این برنامه ها میتواند فشار و استرس زیادی را به بچه ها وارد کند. حتی تابستان ها هم که قبلا زمان استراحت بچه ها بود امروزه تبدیل به زمانی برای شرکت آنها در انواع کلاس ها و برنامه های اجباری جنبی شده است. همه اینها به بچه ها استرس وارد میکنند. البته اگر فرزند شما از حضور در کلاس های موسیقی و ورزشی لذت میبرد این میتواند وسیله ای برای کاهش استرس در آنها باشد.

کم بودن زمان استراحت و ریلاکسیشن : زمان فراغت از کار روزانه برای بچه ها در حال کمتر شده است. زمان هایی که آنها میتوانند برای خودشان باشند و کاری را که میخواهند انجام دهند. حتی زمان زنگ تفریح ها هم در مدارس در حال کاهش است.

قرار گرفتن در معرض تلویزیون و اینترنت : الان دیگر همه بچه ها خواه ناخواه در معرض برنامه هایی در تلویزیون و اینترنت هستند که محتوای غالب آنها برای بزرگسالان تهیه شده و برای بچه ها مناسب نیستند. فیلم های خشونت بار و بازی های نامناسب کامپیوتری از علل مهم وارد شدن استرس به روح و روان بچه ها است.

آزار و اذیت از طرف همسالان: خیلی از بچه ها در مدرسه موجب آزار و اذیت زبای یا جسمی به توسط همسالان و همکلاسی های خود قرار میگیرند. آزار و اذیت از طریق شبکه های اجتماعی هم از تهدید های جدید در محیط وب است. سال ها قبل اگر شما به یک جشن تولد دوستتان دعوت نمیشدید تنها ممکن بود بشنوید که به دوستانتان خوش گذشته و شما در آنجا نبوده ایید ولی الان کودک شما باید در همان لحظه از طریق شبکه های اجتماعی باید شاهد جشن دوستان خود از طریق اینستاگرام باشد و غصه بخورد و یا حتی در معرض نوشته های نامطلوب دوستان خود باشد.

خواب ناکافی: غالب بچه ها امروزه خواب ناکافی دارند و از علل مهم آن وجود تلویزیون یا موبایل است که حتی در اطاق خواب هم آنها را رها نمیکند. خواب ناکافی موجب بروز استرس و افت تحصیلی است.

بیماری های مزمن : بیماری هایی مانند آسم، چاقی مفرط یا بیش فعالی امروزه تعداد زیادی ازبچه ها را درگیر کرده است. جدای از آن خیلی از بیماری های جدی که قبلا کشنده بود امروزه با پیشرفت دانش پزشکی کنترل شده اند و نتیجه آن زنده ماندن کودکی است که دچار بیماری مزمنی شده است. اینبیماری میتواند منشا استرس باشد.

فشارهای خانوادگی: مانند جدایی پدر و مادر، بیکاری والدین و یا بیماری آنها میتواند روح ظریف کودک را مورد تاثیر قرار داده و موجب بروز استرس در آنها شود. خانه محلی برای آرامش کودک است. خانه ای که در آن بچه هر روز شاهد مشاجرات و نزاع پدر و مادر باشد از علل مهم وارد شدن استرس به او است.

علائم وجود استرس در یک بچه چیست

مهمترین این علائم عبارتند از

  • بد اخلاق بودن و تحریک پذیر بودن
  • افت تحصیلی
  • گوشه گیری از دوستان
  • دوری از فعالیت هایی که قبلا دوست داشت و انجام میداد
  • علائم بدنیغیر قابل توضیح مانند درد شکمی یا سردرد
  • بیشتر یا کمتر از قبل خوابیدن
  • بیشتر یا کمتر از قبل غذا خوردن


چطور به کودک خود کمک کنیم تا استرس او کم شود

مهمترین این راه ها عبارتند از

  • ارتباط خود با او را قویتر کنید: هر روز با او باشید و با او حرف بزنید. مهمترین راه برای کمک به او بیشتر کردن ارتباط است
  • خیلی به بچه ها سخت نیگیرید. کمی قابل انعطاف باشید. به آنها اجازه تفریح بدهید. به آنها اجازه بدهید اشتباه کنند و سعی کنید آنها را به خاطر اشتباهاتشان ببخشید
  • به آنها یاد بدهید علائم استرس چیست تا بتوانند آن را بشناسند و کنترل کنند. بهترین راه مقابله با دشمن شناخت او است
  • به آنها غذای خوب بدهبد و اجازه بدهید تا خواب خوب و کافی داشته باشند.
  • مراقب خودتان باشید: اینکه شما استرس و اضطراب کمتری داشته باشید و از لحاظ روحی سرپا باشید میتواند کمک زیادی به کودکتان بکند تا استرس او هم کم شود.
نقل از سایت ایران ارتوپد



طبقه بندی: عمومی، پزشکی ورزشی،
برچسب ها: استرس،

تاریخ : دوشنبه 16 شهریور 1394 | 01:38 ب.ظ | نویسنده : ناشناس | نظرات

یک بررسی جدید نشان داده است که اضطراب میتواند موجب کاهش طول عمر شود ولی درمان آن میتواند وضعیت را تعدیل کند. این بررسی بر روی 2300 فرد هلندی و با مطالعه بر روی تلومرهای این افراد صورت گرفته است. تلومرهای قسمت های انتهایی کروموزوم ها هستند که طول آنها با بالا رفتن سن فرد کوتاه تر میشود. محققان با بررسی طول تلومر کروموزوم ها میتوانند روند پیری سلول های بدن را اندازه گیری کنند.

حال این بررسی جدید نشان داده است که در افرادی که مبتلا به اختلالات اضطرابی هستند طول تلومرهای کروموزوم ها کوتاه تر از دیگر افراد است. محققان میگویند کاهش طول دیده شده در این افراد تقریبا معادل 5-3 سال از عمر آنها است. مطالعات قبلی ارتباطی را بین افسردگی و کاهش طول تلومرها نشان داده است.

این مطالعه همچنین نشان داده است که در افرادی که اضطراب آنها درمان شده و از زمان درمان بیش از ده سال سپری شده طول تلومرهای بلندتر از آنهایی بوده که کمتر از ده سال از درمان گذشته است و این نشانه ای از قابل برگشت بودن روند پیری بدنبال اضطراب است.

محققان میگویند کاهش طول تلومرهای بدنبال اضطراب احتمالا تحت تاثیر هورمون هایی است که بدنبال استرس در بدن ترشح میشوند.

نقل از ایران ارتوپد




طبقه بندی: پزشکی ورزشی،
برچسب ها: استرس، رابطه استرس و طول عمر،

تاریخ : دوشنبه 27 بهمن 1393 | 12:03 ب.ظ | نویسنده : ناشناس | نظرات
اعتماد به نفس[1]:

مقدار باوری که فرد نسبت به کفایت، اهمیت و موفقیت خود دارد و از این طریق آموختن مهارت ها وموفقیت در آن ها را بدست می آورد .اعتماد به نفس موجب افزایش احساس مثبت، توانایی تمرکز و تلاش برای موفقیت است و اهداف، راهبردهای بازی و نیروی روانی را تحت تأثیر قرار می دهد.اعتماد به نفس در ورزش به انتظار واقعی ورزشکار از موقعیت اشاره دارد .افکار درونی ورزشکار درباره توانایی انجام دادن یک عمل ویژه است .اعتماد به نفس غرور ورزشکار پس از انجام کار نیست بلکه قضاوتی است از کاری که قادر است انجام دهد[16].

3-1-3 اضطراب[2]:

واکنش عاطفی و هیجانی ناخوشایند همراه با برانگیختگی و فعالیت دستگاه عصبی خودمختار است که بااحساس تنش، ناآرامی، نگرانی، برانگیختگی و ترس همراه است. اضطراب به ترس نزدیک است و چیزیبیش از نگرانی است .چرا که عزت نفس فرد را تهدید می کند.[3]

Ø     اضطراب حالتی[4]:

حالت هیجانی آنی  است که با ترس و تنش مشخص می شود و با انگیختگی جسمانی همرا است.[38]

 

به نظر اسپیلبرگر(1966) اضطراب، حالت واکنش هیجانی و زودگذری است که موجب می شود افراد موقعیت های خاصی را تهدیدآمیز ارزیابی کنند.

Ø     اضطراب صفتی[5] : سطح ثابت و پایدار اضطراب که بخشی از شخصیت و خلق و خوی فرد در پاسخ  به تنش محیطی است.اضطراب صفتی،صفت یا ویژگی  شخصیتی و نوعی آمادگی یا گرایش است که هر چه بیشتر باشد ،فرد محرکهای محیطی بیشتری را تهدید کننده می یابد[38].

Ø     اضطراب رقابتی[6] : دلهره بیش از حد وناآرامی قبل از مسابقه از انواع اضطراب اند .اضطراب رقابتی عبارت است از انگیزه پرهیز از شکست در محیط ویژه ورزشی یا گرایش به نگران بودن در خصوص شکست در ورزش[38].

(شارکی1996)پیشنهاد می کند که فعالیت هایی از قبیل پیاده روی در کاهش اضطراب حالتی مؤثر است .چنین فعالیت هایی باعث ایجاد تنوع ذهنی، بازخورد زیستی و ژرف اندیشی است .تحقیقات نشان داده که آمادگی جسمانی بالا، کاهش اضطراب صفتی همراه است .اعتقاد به این است که تمرین هوازی در کاهش اضطراب صفتی تأثیر دارد.[38]

3-1-5 هیجان[1] :

هیجان ها حالت های عاطفی چندوجهی اند که موجب تجربه احساسات ویژه ای می شوند مثل خشم وشادمانی .که به این ترتیب اثر فراوانی بر رفتار و سلامتی فرد دارد .(در نوع هیجان مثبت) در پاسخ به روان شناسی ورزشی احساسات خوشایند مثل شادی ( و هیجان منفی) در پاسخ به احساسات ناخوشایند مثل غم وجود دارد .ازنظرفیزیولوژیک، هیجان ها واکنشهای بدن برای سازگاری با محرك هاست.مهمترین واکنش ها افزایش ضربان قلب، تنفس سریع، تنش عضلانی، تغییر حالت صورت و برانگیختگی عمومی است .هیجان ها کارکردی اند و هر نوع هیجان بدن را در وضعیتی خاص قرار می دهد. مثلا خًشم ،بدن را برای جنگیدن و ترسیدن را برای گریختن آماده می کند.فعالیت جسمانی از یک طرف موجب تخلیه انرژی روانی مازاد و هیجانات می شود و از طرف دیگر ممکن است بر شدت هیجانات بیفزاید. فعالیتهای جسمانی تفریحی درکاهش هیجان مؤثر است اما ورزشهای رقابتی موجب افزایش هیجان می شوند.افرادی که ورزش کرده اند، در مقایسه با افراد دیگرپاسخ پرخاشگرانه به تحریک بیرون دارند .علاوه بر اینکه ورزش بر میزان هیجان اثر دارد، شدت هیجان نیز بر شدت ورزش مؤثر است .هیجان احتمالاً به دلیل تشویق تماشاچی ورزشکار را تحریک می کند که سریع تر حرکت کند که در شرایط عادی این موارد ظاهرنمی شود .در میدان های ورزشی بارها دیده شده که مهارت، سرعت، قدرت یااستقامت و نیروی بیشتری به کار گیرد [14].

3-1-6 انگیزش[2] :

انگیزش به مجموعه ای از عوامل شخصیتی ومتغیرهای اجتماعی گفته می شود و زمانی که وظیفه ای برعهدۀ فرد گذاشته می شود و نیز هنگامی که در جریان شرکت در مسابقه یا تلاش برای کسب برتری، با دیگران مقایسه و ارزشیابی می شود،موجبات شرکت فرد را در آن فعالیت فراهم می سازد[36].

3-1-7 برانگیختگی:

انگیختگی عبارتست از فعال سازی عصبی در پیوستاری که از حالت کما تا هیجان شدید متفاوت است(لندرز وارنت،2000)

از عواملی که اجرای ورزشکار را تحت تأثیر قرار می دهد، میزان برانگیختگی اوست .رابطه برانگیختگی و اجرا از قانون یووارونه  پیروی می کند .طبق این قانون اجرای مناسب هر نوع مهارت به مقدار مشخصی از برانگیختگی نیاز دارد که به آن سطح مطلوب گویند .اگر برانگیختگی کمتر یا بیشتر از حد مطلوب باشد به کیفیت اجراصدمه می زند .مثلاً برانگیختگی بیش ازحدفوتبالیست باعث شکست ضربه پنالتی او می شود[30].

اصطلاح انگیختگی به حالت تهییج، توجه یا گوش به زنگ بودن اشاره دارد . انگیختگی از معدود متغییرهای انگیزشی است که برای آن شاخصهای قابل مشاهده و قابل اندازه گیری فیزیولوژیکی وجود دارد. منابع اولیه انگیختگی گیرنده های دور هستند، مانند اندامهای شنوایی و بینایی. اما منابع دیگر تحریک از جمله فعالیت مغز نیز می توانند منجر به انگیختگی شوند. اخیرا انگیختگی را به عنوان یک مفهوم چند بعدی مورد بررسی قرار می دهند.برخی دانشمندان مانند دافی (1957) و مالمو (1959) به جنبه فیزیولوژیک آن توجه دارند و از دیدگاه آنان، انگیختگی در طول زنجیره ای که از خواب عمیق تا هیجان شدید است گسترده می باشد. مارتنز نظر دیگری دارد و واژه انرژی روانی را به جای انگیختگی به کار می برد و معتقد است این مفهوم دربرگیرنده جنبه شناختی انگیختگی است . مگیل انگیختگی را مترادف با فعالسازی و لندرز با انگیزش یکی می داند.لندرزگواه این قضیه را فعال شدن دستگاه عصبی در هر دو مورد انگیختگی و انگیزش ذکرمی کند[30].

3-1-8 استرس[3]:

استرس مادر بیماریهای روانی در نظر گرفته می شود .استرس بیش از هر عامل دیگری موجب تحلیل نیروی جسمانی و روانی می شود، اعتماد به نفس را کاهش می دهد، لذت از تجربیات را پایین می آورد و سردرگمی و تعارض بین انسان و محیط ایجاد می کند.استرس به معنای فشار روانی و تحت فشار قراردادن فرد از نظر روانی است .استرس با عامل استرس زاتعریف می شود در هر موقعیت تفاوت دارد .برای دانش آموز، عدم آگاهی از نحوه امتحان، برای تیم فوتبال، شکست در مسابقه و…به طور کلی عدم سازگاری فرد با موقعیتهای محیطی یا عدم هماهنگی بین انتظارات فرد و انتظارات محیط برای پاسخ به محرکهایی که نتیجه شان برای فرد مهم است .هر گاه فرد توانایی جسمانی وروانی سازگاری با محیط را از دست بدهد دچار استرس می شود .فرد نمی تواند خودرا با عامل استرس زا منطبق کند، که در این حالت تعادل روانی خود را از دست می دهد و مشکلات جسمی و روانی از قبیل افسردگی و اضطراب بروز می کند .هر فرد مقدار معینی از انرژی انطباق کننده بامحیط دارد که براثر استفاده روزمره تمام می شود .معمولاً به جنبۀ منفی استرس توجه بیشتری می شود،چرا که هدف کاهش ناراحتی ها و بهبود سلامتی است اما باید در نظر داشت که استرس در معنی مثبت نیزبه کار می رود .مقداری استرس در معنی تحریک احساس و داشتن اشتیاق و انگیزه برای انجام کارها مفید و ضروری است .کاری که باید انجام شود کنار آمدن با استرس و کنترل آن است .حذف استرس نه تنها بی معنی، بلکه مضر هم هست[19].

3-1-9 توجه و تمرکز[1]:

توجه به جلب حواس به سوی شیء یا پدیده خاص و تمرکز به محدود ساختن توجه و حفظ آن به محرکی موضوع انتخاب شده گویند .

تمرکز فعالیتی شناختی است برای نگهداری کانون توجه ذهنی و بدنی در اجرای تکلیف حرکتی؛ همچنین آن را توانایی ورزشکار در توجه به مرتبط ترین محرک (مانند حرکت بازیکن مقابل)تعریف کرده اند [25].

به عبارت دیگر، تمرکز عبارت است از توان نگهداری توجه برمحرک انتخاب شده در زمان معین و معمولاً آن را ظرفیت توجه می نامند [34].

عوامل مؤثر بر تمرکز عبارت است از: اهداف ،خودگفتاری ، اعتماد به نفس فشارها ، هیجانات ،آسیب جسمانی و خستگی شدت و اندازه و حرکت و تکرار و تضاد و تازگی از ویژگی های محرك است که موجب جلب توجه می شود .ویژگی های فرد توجه کننده نیز نیازها، نگرشها و انتظارات او درجلب توجه مؤثراست.

ورزشکاران ماهر کسانی هستند که بدون توجه به موقعیت و نتیجۀ نهایی تا حد امکان بر تکلیف تمرکز می کنند .ورزش شرایطی دارد که شرکت کنندگان مجبورند بر فعالیت آن تمرکز کنند، در غیر این صورت امتیاز از دست می دهند.افرادی که توانایی تمرکزشان در زندگی روزمره کاهش یافته، می توانند از طریق شرکت در فعالیتهای جسمانی به تمرین تمرکز بپردازند .نکته مهم این که در برخی فعالیت ها مثل ژیمناستیک یا ورزشهای رزمی بی توجهی ممکن است آسیبهای جدی به همراه داشته باشد[1].

3-1-10 تصویرسازی[2] :

تصویرسازی ذهنی عبارت است از تجسم یک موقعیت. این روش به شیوه های گوناگون در بهبودبخشیدن اجرا به کاررفته است. این شیوه در تمرین ذهنی مهارتها یا مرور عملکردهای برجسته و شاخص قبلی به کار می رود. با یادآوری حس حرکتی مرتبط با عملکرد متعالی، ورزشکار به تکرار آن حرکت وبهبود آن امیدوار می گردد[16]. فلیچر ( 2001 ) درتحقیق خود دریافت ورزشکاران غیربرتر روشهای آرامش دهی را به کار می برند تا شدت اضطراب خودرا به حد مناسب و قابل کنترل پایین آورند، به طوریکه آنها را قادر سازد علایم اضطراب را برای عملکرد، مفیدتر تفسیر کنند و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند. در بررسی دیگر معلوم شد شناگران نخبه از تصویرسازی ذهنی در تسهیل عملکرداستفاده می کنند. در مطالعه ای دیگر معلوم شدگلف بازها تصویرسازی ذهنی را برای کاهش هیجانات و شناختهای منفی به کار می بردند که به بهبود عملکرد می انجامد[26].

تصویرسازی،اجرای ورزشی را در گروه وسیعی از ورزشها مثل بسکتبال، فوتبال، هاکی، شیرجه و گلف بهبودمی بخشد. تمرینات تصویرسازی به تنهایی یا به صورت مکمل تمرین بدنی برای هر دو گروه ورزشکاران نخبه و مبتدی مؤثر است.

کنترل سطح انرژی روانی به مفهوم کنترل افکار،احساسها و در واقع آگاهی یافتن بر بخشی ازفعالیتهای ذهنی و درونی در جریان رویدادی مهم است [23].برای انجام هر چه بهتر مهارت، لازم ا ست ورزشکاران، محدود ۀ بهینۀ انرژی روانی خود را پیداکنند . محدودۀ بهینه و مطلوب انرژی روانی در ورزشهای مختلف متفاوت است. در برخی ورزشها نظیر وزنه برداری، قایقرانی، و دو و میدانی ورزشکاران به آمادگی جسمانی مناسب و انرژی روانی بالایی نیاز دارند. این ورزشها جزء مهارتهای ساده و درشت اند، در نتیجه سطح بهینه و مطلوب انرژی روانی در آنها بیشتر است. در مقابل، درورزشهایی مثل تیراندازی، گلف، و بولینگ که جزومهارتهای پیچیده و ظریف اند، تنش و فشار روانی زیاد ممکن است بر عملکرد ورزشی اثر منفی داشته باشد. این ورزشها به کنترل عضلانی دقیق و بنابراین احساس آرامش، خودکنترلی و آسودگی نیاز دارند[42].

v   هوش هیجانی[3]:

ازآغاز دهه 1990 بحث در زمینه اثرات روانشناختی هیجان و کارکردهای انطباقی آن و نیز ماهیت رابطه هیجان و شناخت ،با معرفی مفهوم تازه ای با نام هوش هیجانی ابعاد تازه ای به خود گرفت.در واقع مفهوم هوش هیجانی آخرین پیشرفت در زمینه فهم رابطه بین هیجان و تفکر بوده است.گلمن هوش هیجانی را شامل پنج حوزه آگاهی از هیجانات خود،مدیریت هیجان ها،خود انگیزی،شناسایی هیجان ها در دیگران واداره روابط دانست.در این تعریف ،هوش هیجانی ،بر مفهوم انگیزش (خود انگیزی) و روابط اجتماعی (اداره روابط)متمرکز می شود.

والرند وبلنچارد معتقدند هیجانات بطور ذاتی ،رفتارها و ارتباطات ورزشکاران را در رقابت وتمرین تحت تاثیر قرار می دهند.

یوسفی در بررسی رابطه هوش هیجانی و مهارتهای ارتباطی به این نتیجه رسید که بین این دو رابطه معنی داری وجود دارد.لاورز نیز در زمینه ی ورزشهای تیمی ،رابطه معنی داری بین انسجام گروهی وخلق وخوی مثبت و عملکرد ورزشی گزارش کرد[14].

 

v   خودپایی وسلامت روانی[4]:

خودپایی نخستین بار در دو سه دهه پیش، توسط اشنایدرSnyder) ) 1974 وارد  ادبیات روانشناسی شد[44]. اشنایدر و همکارانش (اشنایدر  1979)  از اشنایدر و مونسون1975(Monson) ادعا کردند که یک بعد شخصیت را که افراد در ارتباط با آن متفاوت هستند درجه ای است که افراد، آگاهانه به متناسب بودن رفتارشان با موقعیت خاصی که در آن قرار دارند، توجه می کنند. با و جودی که این بازبینی تحت عنوان موقعیت بازبینی یا حتی من در موقعیت بازبینی توصیف می شود و اشنایدر آن را خودپایی می نامد [45].

خودپایی، میزان و درجه ای است که فرد، رفتار خود را برای جورشدن با شرایط موقعیتی و برای این که به نظر دیگران مطلوب بیاید، تنظیم می کند.

منظور از سلامت روان ، سلامت ابعاد خاصی از انسان مثل هوش، ذهن و فكر است . از طرف دیگر سلامت روان برسلامت فیزیكی هم تأثیر دارد. پژوهشهای اخیر ثابت كرد ه اند كه یك سری اختلا ل های فیزیكی و جسمی به شرایط خاص روانی مرتبط هستند . مطالعات طولانی مربوط به تأثیر ورزش بر ویژگی های شخصیتی و سلامت روانی افرادنشان داده ا ست كه ورزش و تربیت بدنی نه تنها به عنوان یك فعالیت تفریحی بلكه به عنوان یك ابزار آموزشی  تربیتی ، اهداف روانی  اجتماعی فراوانی را به دنبال دارد[45].

ابهام نقش به عنوان فقدان وضوح اطلاعات در بارة انتظارات مرتبط با موفقیت یك شخص تعریف شده است ( كاهن و همكاران ، 1964 ). براساس مدل نظری كاهن و همكاران ( 1964 ) تجربه ا بهام نقش می تواند به واكنشهای متناقض ، احساسات تنش، كاهش اعتماد به نفس و نارضایتی در فرد منجر شود .ورزشكاران ممكن است در پستهای خود به ویژه پستهای جدید دچار ابهام نقش شوند. آیس و كارون 2001 )به دست آوردند كه ابهام نقش با اضطراب رقابتی در بازیكنان بسكتبال ارتباط مثبت دارد [1].

تعارض نقش تداخل در فعالیتهای یك نقش با نقش دیگر است و معمولا به مشكلات زیادی نظیراسترس، اضطراب، خستگی و غیره منجر می شود. اگر انتظارات مربوط به یك نقش برای ورزشكارخوب تعریف نشود، تعارض روی می دهد و فرد ناسازگاری بین وظایف را تجربه می كند. استلرز وهمكاران ( 2001 ) در پژوهشی بر روی 200 دانشجوی ورزشكار نشان دادند كه تعارض و تداخل درنقش ورزشی با سلامت روانی رابطه منفی دارد[1].

نقل از سایت روانشناسی ورزشی





طبقه بندی: روانشناسی،
برچسب ها: مهارت های روانی، استرس، هیجان، خودباوری، انگیزش، اعماد به نفس، اضطراب،

تاریخ : سه شنبه 10 دی 1392 | 01:05 ق.ظ | نویسنده : ناشناس | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.

  • ایگنا وب
  • وبلاگکد ماوس